Histeryczny realizm. Druga epka Habitar La Mar „Realismo Histérico” (2018)

Na „Realismo Histérico” muzycy w dużej mierze kontynuują linię debiutu, eksplorując jednak przy tym jeszcze głębiej obrany przez siebie kierunek. Wciąż znajdziemy tu zatem noise rock, brudny garażowy punk, post hardcore a nawet grunge w odmianie wczesnej Nirvany. Natomiast w odróżnieniu od nieco bardziej melodyjnego i zróżnicowanego debiutu, kawałki serwowane tutaj to przede wszystkim konkretny łomot. Już sam tytuł histeryczny realizm (choć niesie za sobą również pewne znaczenie metaforyczne) z powodzeniem może opisywać muzykę na tym krążku: hiperrealistyczne, wręcz naturalistyczne brzmienie i ocierające się o histerię krzyki.

Przez cały album prowadzi nas szalone tempo, brudne riffy i pulsująca, punkowa perkusja. Z tego chaosu i porządku wyłania się niezaburzone źródło czystej energii. Każdy kolejny kawałek ma w sobie coś oryginalnego, a wisienką na torcie jest niesamowity refren kawałka „Amargo”.

Oboma epkami Habitar La Mar udowadniają, że są mocnym kandydatem do miana debiutu roku.