Sôber
Jedyni w swoim rodzaju
| Lokalizacja | Madryt (Hiszpania) |
| Rok powstania | 1993 |
| Status | aktywny |
| Skład | |
| Wokal/bas | Carlos Escobedo |
| Gitara | Antonio Bernardini |
| Gitara | Jorge Escobedo |
| Perkusja | Manu Reyes (od 2009 r.) |
| Dawni członkowie | Elías Romero - perkusja (1994-1998)
Luis Miguel Planelló - perkusja (1998-1999) Alberto Madrid † - perkusja (1999-2005) |
| Gatunek | numetal / metal / hard rock / rock metal alternatywny
|
| Ocena zespołu | 9/10 |
O zespole
Do tej pory zespół wydał siedem albumów studyjnych. Sukces - ponad 100 tysięcy sprzedanych egzemplarzy, tytuł złotej i platynowej płyty przyniosła im płyta „Paradysso”, natomiast jej następca - „Reddo” rozeszła się w ponad 50 tysiącach egzemplarzy. Po rozstaniu w 2004 roku powrócili w 2010, aby w rok później wydać nowy album - „Superbia”, a potem kolejne płyty.
Ich pierwsze wydawnictwa mocno nawiązują do modnego wówczas numetalu, z czasem zespół zbliżał się w stronę alternatywnego i melodyjnego metalu czy ciężkiego rocka. Niezwykle charakterystyczna jest barwa głosu i sposób śpiewania wokalisty, przynoszący na myśl zespół Tool. Skojarzenie nie jest przypadkowe - w końcu nie na darmo nazywają się Sober, jak wielki przebój amerykańskiej kapeli. Ich muzyka jest jednak niezwykle oryginalna, a w Hiszpanii są wręcz założycielami całego nurtu kapel-naśladowników Sôber.
„El hombre de hielo”, przebój z płyty „Paradysso” i najpiękniejsza ballada Sôber
Biografia
Początki
Początków zespołu Sôber należy szukać w madryckim sklepie muzycznym Arde Madrid. To właśnie tam w 1993 roku wokalista i basista Carlos Escobedo zamieścił ogłoszenie, na które odpowiedział gitarzysta Antonio Bernardini, po czym razem stworzyli projekt „Sober Stoned”. Do zespołu dołączył brat Carlosa – Jorge - jako gitarzysta, a także perkusista Elías Romero.
Zespół zaczynał od śpiewania po angielsku; w 1994 roku nagrał swój pierwszy materiał z pięcioma piosenkami, zatytułowany „Mirror’s way” i podpisał kontrakt płytowy. Wtedy to firma fonograficzna zobligowała grupę do zmiany języka tekstów na kastylijski. Rok póżniej nagrali „Torcidos”, jednak bankructwo wydawców spowodowalo, że płyta ukazała się dopiero w 1997 roku, pod szyldem powołanej przez zespół „Sober Records”.
Przełom
Pomimo trudnych początków, po wydaniu debiutanckiego albumu zespół rozpoczął pracę nad nowymi utworami, z których jeden - „La Prisión del Placer” trafił na składankę pisma „Heavy Rock”. Świetny odzew publiki sprawił, że zespół wszedł do studia, a w produkcji nagrań zespołowi pomógł Alberto Seara. Z kilkoma nagranymi utworami rozpoczęli poszukiwania wytwórni płytowej, aż w 1998 roku podpisali kontrakt z Zero Records. Wtedy to skrócili nazwę Sober Stoned do Sôber, a Elíasa Romero zastąpił Luis Migiel Planello. Z tym perkusistą w składzie zespół wydał EPkę „Condenado”, a w rok później wspaniały album „Morfología” i zaczął koncertować po całym kraju. Jednak jeszcze w tym samym roku doszło do kolejnej zmiany na perkusji - do zespołu dołączył Alberto Madrid.
Pod koniec 2000 roku Sôber wydał kolejną w karierze EPkę - „Oxígeno”. Był to zwiastun trzeciej płyty zespołu czyli „Synthesis”, która ukazała się w początkach następnego roku. Wyprodukowana przez Oscara Clavel, sprzedała się w 30 tysiącach egzemplarzy, a zespół opuścił Zero Records żeby związać się z Muxxic (Gran Vía Musical).
Sukces komercyjny
Z biegiem czasu Sôber stawał się coraz bardziej uznaną grupa, zaczął grać z takimi zespołami jak Deftones, Hamlet czy HIM oraz został okrzyknięty rewelacją festiwalu Festimad. Intensywna trasa koncertowa okazała się impulsem do nagrania następnej, już czwartej studyjnej płyty zespołu.
„Paradÿsso”, nagrana przez Alberta Searę w studiach Cube w Madrycie, została w całości wyprodukowana przez samych członków zespołu tak, aby mogła w ten sposób precyzyjniej przekazywać ich własne pomysły i wyobrażenia na temat tworzonej muzyki. Osiągając status platynowej płyty, album okazał się ich największym sukcesem komercyjnym, a piosenka „Diez años” stała się numerem jeden na wielu listach przebojów. Towarzyszyła mu również imponująca trasa koncertowa, z ponad setką odbytych występów w dwa lata, która zaowocowała też albumem koncertowym „Backstage 02/03”, zawierający materiał zarejestrowany w Salamance w 2003 roku.
Piąty album studyjny Sôber zatytułowany został „Reddo”, co po łacinie oznacza „odbicie” i wszedł do sprzedaży w lutym 2004 roku. Nagrany w tym samym studiu i z tą samą ekipą co jego poprzednik został następnie zmiksowany w Los Angeles przez Scotta Humphreya, znanego ze współpracy z takimi zespołami jak Bon Jovi czy Metallica. Większość kompozycji, a także teksty z tego albumu to dzieło wokalisty i zarazem basisty grupy – Carlosa Escobedo.
Rozstanie i śmierć Alberta Madrida
Mając na koncie pięć albumów studyjnych, po dziesięciu latach wspólnego grania, członkowie zespołu zdecydowali rozstać się na jakiś czas i powołać do życia dwie grupy: Savia (Carlos Escobedo i Alberto Madrid) i Skizoo (dwóch gitarzystów: Antonio Bernardini i Jorge Escobedo). Tymczasem jako podsumowanie dotychczasowej kariery Sôber, w 2005 wydali składankę największych hitów „Grandes Éxitos 1994-2004”. Niedługo po rozstaniu zdarzyła się wielka tragedia. 30 listopada 2006 roku, w wypadku na drodze M-40 zginął Alberto Madrid.
Wielki powrót?
Po prawie sześciu latach grania w dwóch różnych projektach, 1 stycznia 2010 członkowie zespołu Sôber ogłosili za pośrednictwem strony internetowej swój powrót. Potwierdzili jednocześnie, że nowym perkusistą będzie Manu Reyes oraz zapowiedzieli trasę koncertową po Hiszpanii, Wenezueli, Kostaryce, Argentynie i Chile.
Pod koniec kwietnia opublikowali swój pierwszy utwór po reaktywacji, zatytułowany „Sombras”. Został on pierwszym singlem z „De aquí a la eternidad” - nowej składanki największych hitów zespołu, którą wydali 25 maja. Do albumu dołączony został także premierowy, instrumentalny utwór „Ocaso”, poświęcony pamięci Alberta Madrida. Sôber nagrał także swoją wersję „Entre dos tierras” na „Hechizo” płytę – hołd dla Héroes del Silencio i Bunbury, która weszła do sprzedaży 16 listopada 2010.
Wydawnictwom towarzyszyły liczne koncerty z największymi gwiazdami światowymi. 14 czerwca zespół zagrał na madryckim „Rock In Rio 2010” obok Motorhead czy Metallici, miesiąc później razem z Arch Enemy czy Gojirą na „Sonisphere” w Getafe. 15 i 16 listopada 2010 otworzyli koncert Mago de Oz w mieście Meksyk, jako część swojego turnee po Ameryce Łacińskiej.
Nowa płyta Sôber „Superbia” została opublikowana 3 maja 2011 roku. 13 maja rozpoczęła się trasa koncertowa zespołu obejmująca m.in. Murcię, Madryt, Valladolid, Walencję i Barcelonę oraz festiwale „Sonisphere” i „EnVivo”. W 2012 roku zespół postanowił przerwać trasę „Superbia” i rozpoczać „Morfologirę”, upamiętniającą ich album z 1999 roku.
Tytułowy „Vulcano” z płyty z 2016 r. Sôber nadal w świetnej formie.
Wciąż w świetnej formie
Po intensywnym koncertowaniu przyszedł czas na nowe albumy - zespół podpisał kontrakt z Warnerem i wziął się do pracy. W lutym 2014 r. miała miejsce premiera płyty „Letargo”. Znalazło się na niej 12 utworów, które miały łączyć się w pewną koncepcyjną całość. Tytuł krążka nawiązuje do stanu uśpienia, w jakim według zespołu znajduje się hiszpańskie społeczeństwo. Trzeba wziąć sprawy w swoje ręce, zamiast oczekiwać, że problemy rozwiążą się same - tłumaczyli muzycy.
21 października 2016 r. ukazał się ósmy album studyjny kapeli zatytułowany „Vulcano” (Wulkan). Promował go klip o tym samym tytule (zobacz powyżej, bądź tutaj »). Krążek zawierał 11 premierowych utworów. Kolejne projekty zespołu wiązały się z eksperymentami symfonicznymi kapeli i obchodami 15 lecia jednego z najpopularniejszych krążków kapeli, czyli „Paradÿsso”. Najpierw ukazał się album studyjny z reinterpretacjami symfonicznymi kompozycji sprzed 15 lat, a następnie kapela ruszyła w wyjątkową trasę koncertową z orkiestrą symfoniczną. Efektem tego był wspaniały krążek koncertowy „La Sinfonía del Paradÿsso (Directo en Las Ventas)” (2020)- nasza recenzja i odsłuch tutaj » .
Po symfonicznych przygodach Sôber wrócił do tworzenia i nagrywania premierowego materiału. Efekty tej pracy mogliśmy usłyszeć już w pierwszej połowie 2021 roku: w połowie marca ukazał się kawałek „Mi heroína”, a niecały miesiąc później teledysk do drugiego nowego utworu „Verona”. Wreszcie w połowie czerwca światło dzienne ujrzał cały krążek zatytułowany „E-L-E-G-Í-A”.
Dyskografia
Albumy studyjne
- Torcidos, Sober Records (1997)
- Morfología, Zero Records (1999) posłuchaj/recenzja »
- Synthesis, Zero Records (2001)
- Paradÿsso, Muxxic (2002)
- Reddo, Muxxic (2004)
- Superbia, Sony Music España (2011)
- Letargo, Warner (2014)
- Vulcano, Warner (2016)
- La Sinfonía del Paradÿsso
- E-L-E-G-Í-A (2021)
Albumy koncertowe
- Backstage 02/03, Muxxic (2003)
- La Sinfonía del Paradÿsso (Directo en Las Ventas) (2020)
Albumy z największymi przebojami
- Grandes Éxitos 1994-2004, Universal (2005)
- De aquí a la eternidad, Universal (2010)
EP
- Mirror’s way (1994)
- Condenado, Zero Records(1998)
- Oxígeno, Zero Records(2000)
Linki zewnętrzne:
- Strona oficjalna soberweb.com
- Twitter @SoberRock
- Facebook @OficialSober
- Spotify Sôber
