Corazones Eléctricos „Arte y Oficio” (2019)

Swoim drugim albumem kapela Corazones Eléctricos udowadnia, że ciepło przyjęty krążek „Corazones Eléctricos” (2017) nie był tylko jednorazowym projektem w ramach odskoczni od zespołu Uzzhüaia. O ile debiut był swego rodzaju eklektyczną wizytówką nowego zespołu, przedstawiał bowiem wszelkie jego oblicza i inspiracje, tym razem muzycy zdecydowali się zaprezentować płytę nieco bardziej jednolitą i spójną, wciąż przy tym jednak eksplorując gatunkowe i stylistyczne możliwości klasycznego rocka.

Klasyczne podejście do rocka i rock&rolla, choć w nowoczesnym wydaniu i z kastylijską duszą, to klucz do tej płyty. Mocne wejście zapewniają kawałki „Por ti”, „A Contraluz” i „Contra las Cuerdas”, jednak im dalej w las, tym jeszcze więcej energii – pojawiają się szalone, rockandrollowe przeboje (wspaniała „Valentina”, żywiołowe „Doble o nada”) poprzetykane kawałkami w średnich i spokojnych tempach (wyróżnia się zwłaszcza „En las Estrellas”). Płytę kończy spokojna ballada „Sempiterno” z dźwiękami pianina i zaskakującą końcówką, która pojawia się po chwili ciszy – słynnym argentyńskim tangiem Carlosa Gardela.

„Arte y Oficio” to krążek, który wciąga i tylko zyskuje na kolejnych przesłuchaniach. Elektryczne Serduszka kolejny raz udowadniają, jak wiele mają do zaoferowania.