f
Muzzaica - hiszpański rock & metal
Polski  | Español

Mägo de Oz


Czarnoksiężnicy z krainy folk metalu

obraz
Lokalizacja Madryt, Hiszpania
Rok powstania 1988
Status aktywny
Obecny skład
Główny wokal Zeta
Kobiece wokale Patricia Tapia
Gitara prowadząca Carlitos
Gitara rytmiczna, akustyczna, chórki Frank
Bas Fernando Mainer
Perkusja, chórki Txus di Fellatio
Skrzypce Mohamed
Klawisze, akordeon Javi Diez
Flet, dudy (gaita)Josema Pizarro
Gatunek folk metal / power metal / celtycki metal
Ocena 9/10

O zespole

Mägo de Oz to jeden z najbardziej znanych hiszpańskich zespołów rockowych i metalowych. Swoją muzyką podbił serca fanów celtyckiego folk i power metalu w Hiszpanii, Ameryce Łacińskiej i wielu innych miejscach na świecie. Na koncie mają kilkanaście albumów studyjnych oraz wiele kompilacji i teledysków. W 2008 r. zespół otrzymał diamentową płytę za sprzedanie ponad miliona krążków w samej Hiszpanii. Szacuje się, że do tej spory sprzedali już ponad 2 miliony płyt w swoim kraju oraz Iberoameryce.

Nazwa zespołu została zainspirowana ekranizacją książki „Czarnoksiężnik z Krainy Oz”. Jak tłumaczył Txus di Fellatio, lider zespołu, kompozytor większości jego utworów, a także jedyny z założycieli, który do dziś pozostał w składzie: „tak jak w tym filmie, życie to droga z żółtych płytek, po której wędrujemy w towarzystwie innych ludzi, w poszukiwaniu naszych marzeń”. Zapraszam na wędrówkę z zespołem!

Biografia

Początki

Zespół Mägo de Oz powstał w 1988 roku jako kwartet. Początkowo z resztą nie nazywali się Mägo tylko Transilvannia, czym chcieli uhonorować swoich idoli, Iron Maiden. Szybko jednak zmienili nazwę i tak już pozostało. obraz Pierwsze lata ich działalności to okres kiedy formował się styl zespołu i jego skład, w którym miały wtedy miejsce liczne zmiany. Początkowo zespół grał muzykę zbliżoną bardziej do heavy metalu. W 1992 r. Txus poprosił dawnego kolegę o ksywce „Mohamed”, o nagranie partii skrzypiec do kawałka „El Tango del donante”. Ostatecznie dołączył on do zespołu na stałe i jest w nim do dziś.

Po kilku demach, w 1994 r. Mägo nagrało swój debiut „Mägo de Oz”. Była to jedyna płyta z wokalistą Juanmą – wkrótce opuścił on zespół. W 1996 r. jego miejsce zajął José Andrëa, z którym to kapela święciła potem największe triumfy. W tym samym roku zespół nagrał „Jesús de Chamberí”, a następnie kolejne albumy z tą samą formacją, w tym inspirowany Don Kichotem „La leyenda de la Mancha” (1998) z hitem „Molinos de viento” (Wiatraki), który otworzył im drogę do sukcesu.

Czasy największej sławy: „Finisterra” i trylogia „Gaia”

Początek nowego tysiąclecia był dla Mägo de Oz okresem przełomowym. W 2000 r. ukazała się „Finisterra”, dwupłytowy album koncepcyjny, opowiadający o społeczeństwie przyszłości, roku 2199. Zawierał on takie przeboje jak „Fiesta Pagana” (Pogańskie Święto) czy „La danza del fuego” (Taniec Ognia). W stosunku do poprzednich płyt brzmienie tego albumu wzbogaciły dźwięki klawiszy, akordeonu i fletów, na których zagrali dwaj nowi muzycy w składzie – „Kiskilla” oraz Fernando Ponce.

Ich sława wśród fanów oraz w hiszpańskich i latynoamerykańskich mediach wzrosła jeszcze bardziej po wydaniu pierwszego wydawnictwa z trylogii „Gaia” (2003). Ten album koncepcyjny opowiada jak Alma Echegaray (która w 2002 r. w Atlancie zginęła skazana na krzesło elektryczne) zmartwychwstaje i opowiada gubernatorowi stanu Georgia historię z czasów hiszpańskiej konkwisty. W 1520 r. młoda aztecka dziewczyna Azaak nawiązuje romans z Hiszpanem, Pedro de Alcázarem. Historia ta jest dla kapeli pretekstem do rozważań na temat konkwisty, wolności, natury. To z niej pochodzą hity jak „La costa del silencio” (Wybrzeże Ciszy) czy „La rosa de los vientos” (Róża Wiatrów).

obraz

Równie gorąco przyjęte zostały kolejne albumy, dwupłytowe: „Gaia II: La Voz Dormida” (2005) oraz „Gaia III: Atlantia” (2010). „Gaia II” to płyta uważana za dużo bardziej mroczną, symfoniczną, zahaczającą wręcz o gotyk. Teksty tej opery rockowej dotyczą w dużej mierze religii; polemiki wywołała zawarta tam również krytyka Kościoła katolickiego. Najbardziej znanym utworem z tej płyty jest singlowy „La Posada de los Muertos” (Karczma Umarłych).

„Atlantia”, trzecia część trylogii, składa się z 16 utworów, o jeszcze bardziej mrocznym brzmieniu, pełnym ciężkich gitar i orkiestry. Singlowe utwory to m.in. „Que el viento sople a tu favor” (Miej zawsze z wiatrem) i gitarowy „Vodka and roll”.

Nowa formacja, nowe czasy

Trasa promująca album „Gaia III: Atlantia” okazała się ostatnią z wieloletnim wokalistą grupy José Andrëą. Pod koniec 2011 roku ogłosił on swoje odejście, co ostatecznie nastąpiło po pożegnalnej trasie po Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej. W kwietniu 2012 roku dołączyli do niego klawiszowiec Peri i basista Kiskilla. Wszyscy trzej weszli w skład nowego zespołu José Andrëi, Uróboros. Tymczasem nowy wokalista Mägo został wyłoniony w drodze castingu, a został nim Javier "Zeta" Domínguez, nauczyciel śpiewu.

W listopadzie 2012 r. wyszła pierwsza płyta w nowym składzie zatytułowana „Hechizos, pócimas y brujería”, której towarzyszyła obszerna trasa koncertowa po krajach hiszpańskojęzycznych w 2013 r. Zespół opublikował również teledyski do kawałków „Xanandra” oraz „H2Oz” oraz koncertowy klip „El Libro de las Sombras” (Księga Cieni) z występu w Meksyku. Rok 2013 był dla Mägo de Oz wyjątkowo pracowity, zespół aktywnie świętował swoje 25-lecie, a także wydał „Celtic Land” oraz „Celtic Land of Oz” – podwójny album z największymi przebojami grupy – po hiszpańsku, a także w wersjach anglojęzycznych, śpiewanych również przez zagraniczne zespoły, jak np. Primal Fear, Kospiklaani, Elvenking czy To Die For. Promował go teledysk „Fiesta Pagana 2.0” (więcej przeczytasz: tutaj »). Wersja anglojęzyczna płyty weszła do regularnej sprzedaży w wielu krajach Europy i świata, w tym w Polsce.

Ostatnim albumem studyjnym z nowym materiałem jest „Ilussia”, kolejny w dorobku zespołu album koncepcyjny. Płyta opowiada o przeklętym, opuszczonym cyrku, leżącym gdzieś głęboko w lesie. Promowały ją klipy „Cadaveria” oraz „Vuela Alto” (Leć wysoko). Natomiast w listopadzie 2015 r. ukazała się „Finisterra Opera Rock”, czyli płyta „Finisterra” nagrana na nowo, z nowym wokalistą i aranżacjami oraz mnóstwem zaproszonych gości. W ten sposób zespół chce uczcić jej 15-lecie.

Członkowie zespołu (chronologia):

Na przestrzeni niemal 30 lat działalności skład zespołu ulegał wielu zmianom, był również wielokrotnie poszerzany i liczy obecnie aż 9 członków.

obraz

Źródło: en.wikipedia.org/wiki/Mägo_de_Oz

Dyskografia

Albumy studyjne

  • Mägo de Oz (1994)
  • Jesús de Chamberí (1996)
  • Mägo de Oz (La Bruja) (1997)
  • La Leyenda de la Mancha (1998)
  • Finisterra (2000)
  • Gaia (2003)
  • Belfast (2004)
  • Gaia II: La Voz Dormida (2005)
  • La Ciudad de los Árboles (2007)
  • Gaia III: Atlantia (2010)
  • Gaia: Epílogo (2010)
  • Hechizos, pócimas y brujería (2012)
  • Ilussia (2014)
  • Finisterra Opera Rock (2015)

Albumy koncertowe

  • Fölktergeist (2002)
  • Madrid - Las Ventas (2005)
  • A Costa da Morte (2007)
  • Barakaldo D.F. (2008)

Kompilacje

  • Grandes (2003)
  • The Best Oz: 1988-2006 (2006)
  • Rock N' Oz (2006)
  • Rarezas (2006)
  • Grandes Éxitos (2007)
  • Love and Oz (2011)
  • Celtic Land (2013)

Single wraz z teledyskami

Pozostałe teledyski

Linki zewnętrzne


Polecamy

KOMENTARZE